Η σπάνια Μπέτι Ντέιβις δράμα Θύελλα Κέντρο (1956) έχει την καρδιά του στο σωστό μέρος, γι 'αυτό είναι ατυχές το γεγονός ότι γίνεται μια τέτοια βαριά και άχαρη ταινία. Είναι ένα μονότονο δράμα της δεκαετίας του '50, σε σκηνοθεσία σε μια άτσαλη ακόμη υπερεξηντλημένος μόδας από συν-σεναριογράφος Daniel Taradash. Η ιστορία είναι προειδοποιητική, αλλά πειστική. Η μεγάλη Μπέτι είναι απελπιστικά ψεύτικα και αμήχανα εδώ, καταφέρνει να είναι τόσο υποτονική και επιτηδευμένη. Εύθυμος, ψαλιδίζεται αναγνώσεις της γραμμής δεν βοηθούν? Μιλάει σε όλους σαν να είναι νηπιαγωγός τους. Στην πραγματικότητα, αυτή είναι μια extraordinaire βιβλιοθηκάριος, καθώς και μια χήρα Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Δημοτικό συμβούλιο της θέλει να απαγορεύσει το Κομμουνιστικό όνειρο από τα ράφια της και αρνείται για λόγους αρχής. Απολύομαι, γίνεται ένας παρίας. Είναι ένα κυνήγι μαγισσών δράμα, μια αριστερή κλίση εικόνα πρόβλημα. Τίποτα από αυτά δεν ενισχύεται από μία από τις χειρότερες επιδόσεις του παιδιού σας θα δείτε ποτέ, στο άλλο κεντρικό ρόλο. Θα φύγω τον ανώνυμο, αλλά, αγόρι, δεν θα έχει ένα μέγα ψεύδος από ένα μεγάλο κακό σκηνή στην οποία καταγγέλλει δημοσίως Μπέτι, που οδηγεί σε χαστούκια της και κουνώντας τον. Προσπαθώντας να ράπισμα και τινάξτε την απόδοση από αυτόν;

Είναι όλα μάλλον αδύναμο, αλλά παρόλα αυτά ήταν μια απόλαυση όταν το TCM προβλήθηκε στο τέλος του περασμένου έτους. Μετά από όλα, ήταν κάτι μιας χαμένης Μπέτι Ντέιβις ταινία. Δεν θυμάμαι ποτέ να είναι στην τηλεόραση πριν. Η εικόνα έχει πλέον την αίσθηση του χρόνου κάψουλα για τις πυρετώδεις φορές. Μπέτι ήταν πολύ πέρα ​​από το σημείο να πετάξει ως απλοί άνθρωποι, οι γυναίκες που θα μπορούσε να συνδυάσει σε ένα δωμάτιο, ή ακόμα και μια πόλη. Εκείνη δεν ευημερούσε όχι καλύτερα την ίδια χρονιά ως νοικοκυρά στο Μπρονξ πολύ περιποιημένο υπόθεση. Θύελλα Κέντρο είχε αρχικά οριστεί για να αποτελέσει όχημα για την επιστροφή Μαίρη Πίκφορντ. Από την Μαίρη Πίκφορντ Μπέτι Ντέιβις! Δεν είναι πραγματικά ένα τέτοιο άλμα αν σκεφτεί κανείς πόσο Μπέτι έμοιαζε με το βλέμμα Πίκφορντ όταν έπαιξε μωρό Jane Hudson έξι χρόνια αργότερα.