Αυτό το μεγαλοφυές, ανεπιτήδευτο μαύρο-άσπρο-και μουσική είναι το αγαπημένο μου προ-Μάγος του Οζ Τζούντι Γκάρλαντ εικόνα. Είναι ένα "Β", και η πλοκή είναι η συνήθης στα παρασκήνια-showbiz ανοησία, αλλά είναι ένα κεφάτο, πραγματικά «τρελός» μουσικός που φτάνει μερικές φορές ξεκαρδιστική ύψη. Του είδους του, είναι μια Dilly, παρά, πρέπει να πούμε, ένα μέτριο σκορ και λησμονήσιμο "μεγάλο" αριθμούς.

Τι είναι καλύτερο για Καθένας τραγουδά; Το καστ! Λοιπόν, δύο μέλη του cast ειδικότερα. Ναι, Τζούντι, τα φωνητικά των οποίων λάμψη. Εδώ, μέσα της-μεταξύ φάση, προσπαθεί να εμφανιστεί νεότερος από ότι είναι πραγματικά, αν και η φωνή της είναι λαμπρά ώριμη. Είναι ένα μπρούτζινο τραγουδιστής ταλάντευση, αποβλήθηκε από το σχολείο για λικνίζοντας το κοινό στο μάθημα της μουσικής. («Όταν ακούω μουσική, να κάνει κάτι για μένα.") Παρά τις ταπεινώσεις του ενός φοβερού χωριατοπούλα / παντελόνι get-up στο άσχημο φινάλε, και μια οντισιόν στο μαύρο πρόσωπο ("Swing Χαμηλή ..."), Garland είναι μαγευτική, δεσμεύεται σαφώς για το μεγαλείο.

Αλλά η ταινία έχει κλαπεί από τον Μπίλι Μπερκ, κάνοντας ένα από κοκορόμυαλος οικοδέσποινες της. Αλλά αυτή τη φορά είναι επίσης ηθοποιός στάδιο αστέρων. Burke δίνει ένα μοντέλο υψηλών επιδόσεων κωμωδία του πολυδάπανα ενσυνείδητος γυναίκα που δεν μπορούν να σταματήσουν να ενεργούν και ενεργώντας πάντα. Είναι για να πρωταγωνιστήσει σε κάτι που ονομάζεται Κρυφό πεπρωμένου. Όταν Burke είναι επί της οθόνης, όλοι είναι Σινγκ ως αστείο, όπως Man Godfrey μου. (Γκάρλαντ και Burke ήταν μόλις ένα χρόνο μακριά από Οζ.) Burke ήταν υποψήφιος για Όσκαρ εκείνη τη χρονιά για άλλη υποστήριξη εκ περιτροπής κωμική, σε χαρούμενα ζούμε, αλλά έχει δει την καλύτερη πλεονέκτημα Καθένας τραγουδά.

Fanny Brice παίζει ρωσική υπηρέτρια της οικογένειας. Εδώ είναι Ziegfeld αστέρων Brice παίζοντας απέναντι Burke, κα εαυτό Ziegfeld. Brice είναι αγαπητός και ανόητους, και καλή με τις wisecracks, αλλά OH-έτσι ευρεία. Όπως Brice κούπες, Μπερκ γλιστράει από αβίαστα και θερίζει τα μεγαλύτερα γέλια. Και πάνω-τιμολογημένο Allan Jones, ακόμα υψηλή ιππασίας από Ναυτικό Σαλόνι (1936), είναι εντελώς μειλίχιο (ως σεφ τραγούδι) και κατάπιε εντελώς από τον ανταγωνισμό. Η παρουσία του εξατμίζει απλά.

Όλοι είναι Τραγουδήστε ένα μικρό μουσικό με ορισμένες μεγάλες απολαύσεις, μια από αυτές τις ξεχασμένες εικόνες αξίζει το τραγούδι.