Φαίνεται παράξενο ότι όπερες και οπερέτες έφεραν στην οθόνη της σιωπηλής εποχής, μια περίοδο κατά την οποία τέτοιες ιδιότητες θα είναι εγγενώς στερείται πλέον βασικό στοιχείο τους. Φυσικά, κινηματογραφιστές δεν γνώριζαν πόσο σύντομα ραδιοτηλέφωνα θα φέρει την επανάσταση στον κλάδο, οπότε γιατί να μην προχωρήσει και να φέρει αυτά τα εξασφαλισμένος, δημοφιλή οικόπεδα στην οθόνη; Το 1925, η MGM είχε δύο σημαντικές επιτυχίες στον τομέα αυτόν, όπως περιμένουμε πλούσιο αναδιατύπωση Erich von Stroheim της οπερέτας Φραντς Λέχαρ Ο Εύθυμη Χήρα, με πρωταγωνιστή τον John Gilbert και Mae Murray, και την προσαρμογή Κινγκ Βίντορ της όπερας Λα Τζιάκομο Πουτσίνι Bohème, επίσης με πρωταγωνιστή τον Gilbert, αυτή τη φορά με Λίλιαν Γκις. Στα χέρια του αξιότιμου γερμανικής καταγωγής Ερνστ Λιούμπιτς, ο οποίος ήταν ένας σκηνοθέτης του Χόλιγουντ από το 1923, Ο Πρίγκιπας Φοιτητής στην Παλιά Χαϊδελβέργη, με βάση 1924 οπερέτα Sigmund Romberg Ο Πρίγκιπας Φοιτητής (του οποίου η πρώτη ύλη ήταν μυθιστόρημα Wilhelm Meyer-Φόρστερ Καρλ Χάινριχ και η επόμενη έκδοση του παιχνιδιού), ήταν ένα ακόμη χτύπημα για την MGM και η καλύτερη της σιωπηλής όπερας / οπερέτες τους. Είναι ένα ένδοξο έργο που καταφέρνει να αποφέρει σημαντικά συγκίνηση και οπτική ακτινοβολία σε αυτό που είναι, ομολογουμένως, μια μικρή ιστορία. Στην πραγματικότητα, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς οποιαδήποτε ζωντανή απόδοση της οπερέτας μεταφέρουν την ειλικρινή απλότητα και ραψωδικός σκούπισμα της παραγωγής του Λιούμπιτς. Το να μην προσπαθεί να διογκώσει την ταινία με οποιοδήποτε "σημασία", Λιούμπιτς έκανε μια ταινία της οποίας μάλλον μεγάλη σημασία μεταφέρεται μέσω ζωντανή αυθορμητισμό και προσεκτικά κατασκευασμένο επένδυσή της στην κύρια χαρακτήρα, που παίζεται από Ραμόν Novarro στο απόγειο της καριέρας του, αμέσως μετά εκπληκτική επιτυχία του σε άλλο ρόλο τίτλου, Ben-Hur (1926). Παίζοντας απέναντί ​​του είναι Norma Shearer, ένα up-and-έλα της σιωπηλής εποχής, που ήταν έτοιμος να φτάσει στο ζενίθ της με την πρόωρη ομιλούσες ταινίες, όπως Novarro ήταν σε τροχιά αφάνεια. Μιλώντας από την αφάνεια, η MGM έκανε επίσης μια σιωπηλή εκδοχή της οπερέτας Rose Marie (1928), η οποία πρωταγωνίστησε μία ανυπολόγιστα νέους Τζόαν Κρόφορντ.

απόσπασμα από το βιβλίο του Τζον DiLeo
Οικονόμοι οθόνης: 40 Αξιοσημείωτο Ταινίες αναμονή νέου ανακάλυψη
© 2008 Εκδόσεις Ομάδα Χάνσεν. Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος.