Δεν έχω τίποτα καλό να πει για το νέο Σέρλοκ Χολμς, το box-office λαίλαπας. Διευθυντής Guy Ritchie δείχνει ένα ταλέντο για την ένταση, και αυτό είναι όλο. Η ταινία είναι βαρύ για ατελείωτη, κουραστική σκηνές δράσης, και η συνολική επίπτωση είναι ότι από μια περίοδο, ο James Bond κομμάτι rip-off. Η κύρια πλοκή αισθάνεται σαν ένα ζεστό, πάνω από αναγόμωση του Κώδικα Ντα Βίντσι, ενώ η πιο προσωπική ιστορία αποτελεί αναδιατύπωση της πρώτης σελίδας, με Χολμς προσπαθεί να αποτρέψει ο Dr Watson από το γάμο και στη συνέχεια τη διάλυση της εταιρικής σχέσης τους. Αν και νομίζω ότι η ταινία θα ήταν καλύτερα εάν ο Τζουντ Λο Χολμς είχε παίξει αντί του Watson, μια τέτοια αλλαγή δεν θα έχουν αλλάξει τα πράγματα αρκετά.

Υπήρξε κάποια συζήτηση, κυρίως πριν από την εικόνα που κυκλοφόρησε, για την υποτιθέμενη υπόγειο ομοφυλοφιλικό μεταξύ Robert Downey, Jr του Σέρλοκ Χολμς και του Νόμου, αλλά δεν μπορούσε να εντοπίσει κάτι αυτής της φύσης στη σχέση τους, και όχι μόνο γιατί κάθε συνάδελφο έχει ένα θηλυκό ενδιαφέρον αγάπης. Εκεί απλά δεν είναι αρκετή χημεία μεταξύ των δύο αστέρων, σε οποιοδήποτε επίπεδο. Μπορείτε να πάρετε πολύ περισσότερο από ένα gay subtext στην παλιά Holmes εικόνες με πρωταγωνιστή τον Βασίλη Rathbone, με τον Nigel Bruce κόμικ-ανακούφιση του Watson. Πρόσφατα πρόφθασε με πέντε φωτογραφίες σε αυτή τη σειρά και τους βρήκε, ήσσονος σημασίας, όπως είναι, να είναι αρκετά ευχάριστη. Θα ήταν σίγουρα μια πιο αθώα εποχή στις ταινίες (στα τέλη του '30 έως τα μέσα του '40), όταν Σέρλοκ Χολμς και θα μπορούσε να είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένη με την αύξηση ένα φρύδι, ιδιαίτερα εφόσον είναι άγαμα και οι δύο προφανώς δεν είναι καν ραντεβού με γυναίκες.

Η γυναίκα αράχνη (1944) ξεκινά με Rathbone και Bruce στις διακοπές μαζί, σε μια εκδρομή για ψάρεμα στη Σκωτία. Είναι αυτά τα παιδιά ποτέ χώρια; Μπορούν ακόμη και διακοπές μαζί; Το «πιο gay" ταινία της σειράς πρέπει να είναι το σπίτι του Φόβου (1945), όχι μόνο λόγω της συνήθους Χολμς-Watson chumminess ή το γεγονός ότι μοιάζουν με μια παλιά παντρεμένο ζευγάρι. (Rathbone λέει ο Bruce, "Μπορείτε ροχάλιζαν σαν γουρούνι!") Οι μεντεσέδες οικόπεδο επτά άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας-εργένηδες όλα διαμονή τους σε ένα σκωτσέζικο αρχοντικό προεξέχει ένα βράχο. Καλούν τους "Οι καλοί σύντροφοι» (υποθέτω «Αγόρια στην Band» ελήφθη). Αυτοί είναι οι δικαιούχοι των ασφαλιστηρίων συμβολαίων των άλλων ». Aubrey Mather, ως ιδιοκτήτης του αρχοντικού, αλλά και ένα μέλος της λέσχης, δίνει μία από τις παραστάσεις nellier της εποχής. Στην αληθινή Δέκα Μικρή Ινδιάνους της μόδας, οι υπότροφοι πήρε από ένα προς ένα, με Σέρλοκ Χολμς και κινείται προς την επίλυση της υπόθεσης. Φυσικά, οι gay χροιά είναι κυρίως τυχαία και συμπτωματικά (εκτός από την περίπτωση του Mather), τι με όλους φαίνονται τόσο ανίδεοι για το σκορ, για να μην αναφέρουμε άφυλα. Rathbone καλεί Μπρους "αγαπητό φίλο και συνάδελφο," αλλά Χολμς μπορεί να έχουν λιποθύμησε αν κάποιος είχε πει ότι ίσως και η αφοσίωση του Watson σε κάθε άλλη σήμαινε ότι ήταν συνεργάτες του είδους που σήμερα ονομάζουμε ζωή τους εταίρους.