Net als John Ford en John Wayne op Stagecoach (1939), en Anthony Mann en James Stewart over Winchester '73 (1950), iets zeldzaams geklikt bij het ​​Budd Boetticher gerichte Scott voor het eerst in zeven mannen van Now (1956). Met een superieure script en een regisseur met geschenken voor visuele zeggingskracht, dramatische brand, en ongelakt truthtelling, Scott, inmiddels achter in de vijftig, blonk uit als nooit tevoren. De film vastgestelde Scott persona dat de reeks van zeven Boetticher-Scott westerns (1956-1960) overheerst: een eenling rouwen om het verlies van een vrouw en op zoek naar wraak en / of sluiting. Dit septet van kleur films wordt vaak gezien als een grote B-film serie. Zij kunnen B in hun bescheidenheid en korte looptijden (niet bereikt men 80 minuten), maar zeker niet thematisch of visueel. De bedrieglijke eenvoud van het kunstenaarschap Boetticher werd perfect afgestemd op gewone acteren Scott's. Scott nooit zou kunnen hebben gespeeld de psychologisch borstelig rollen die James Stewart onder de knie in zijn Anthony Mann westerns, maar hij is precies goed voor prive-stoïcijnen Boetticher's. Mijn favoriete foto, en misschien wel de beste, in de serie is Comanche Station, de laatste een en zuiverste destillatie van de Boetticher-Scott stijl. Als het een B, dan enkele westerns tarief een A.

uittreksel van John DiLeo's
Screen Savers: 40 Opmerkelijke Movies In afwachting van Herontdekking
© 2008 Hansen Publishing Group. Alle rechten voorbehouden.