Dit meesterwerk, een van de laatste van de grote stille foto's, is een van de mooiste verwezenlijkingen van regisseur King Vidor, de man die ons The Big Parade (1925), Stella Dallas (1937), en The Fountainhead (1949), onder zoveel verschillende films. The Crowd is een ontroerend en krachtig werk, eerlijk en tijdloos, en Vidor de richting blinkt uit in zowel de kleinste details en karakter het uitgestrekte uitdrukking van zijn thema's. Prachtig gefotografeerd op locatie in Manhattan, The Crowd biedt een verbazingwekkende verslag van de pre-crash NYC. De film gaat over hoe, maakt niet uit hoe bijzonder of bestemd voor grootheid we denken te zijn, de meesten van ons zijn slechts een deel van de menigte, Everymen en Everywomen die grote dromen door middel van gewone levens, soms gebukt onder de druk van de American Dream.

James Murray sterren als een 21-jarige die komt naar de grote stad klaar voor succes, maar zonder specifieke aspiraties. Hij ontmoet en trouwt met Eleanor Boardman (Vidor's real-life vrouw) en zij, genaamd John en Maria, worden de Everycouple. De film brengt de gebruikelijke rituelen van werk, huwelijk, en vrije tijd. John is een anonieme boekhouder bij een grote verzekeringsmaatschappij, verloren in een zee van bureaus, pijn voor de opwaartse mobiliteit, die niet wordt gegeven, te wachten op zijn geluk te schoppen in en zo zeker van dat het zal.

Niets over Johannes en Maria is uniek, van hun huwelijksreis in Niagara Falls op hun financiële zorgen en in-law problemen, zelfs hun het hebben van een zoon en een dochter. Murray en Boardman, in hun uitbeelding van wat in wezen een liefdesverhaal, zowel geven verse en natuurlijke voorstellingen die uiteindelijk erg ontroerend en emotioneel transparant. (Boardman's kijkt en haar all-round uitstraling kunt u denken aan Meryl Streep.) De film Het portret van een huwelijk is realistischer dan de meeste filmische afbeeldingen van die instelling. The Crowd is een grote misstap, toen het drama beweegt van het mondaine aan de melodramatisch, dat aanvoelt als een verraad van het thema, het verplaatsen van de koppel uit dat gewone te worden gekenmerkt door een tragedie.

Het einde, die u kunt denken aan de finale van Sullivan's Travels (1941), is een verbluffende visuele als de perfecte uitdrukking van alles wat de film te zeggen heeft. Verder ontroering, maar ook ironie, wordt toegevoegd door de kennis van de real-life ster zelfmoord van Murray, acht jaar later, toen zijn carrière niet in staat was aan de hoge van de menigte te houden. Hoewel de algemene inhoud van deze klassieker kan het classificeren als een domper, niets deze artistiek spannende stelt u zeer waarschijnlijk omlaag te brengen.