De uitstekende deze drie is eerste scherm William Wyler's aanpassing van zaken Lillian Hellman's The Children's Hour (1934). Ondanks de nodige (voor de tijd) schrapping van lesbische van het stuk, deze drie is veel beter om meer gelovigen en tolerante remake Wyler's van 1961, die de oorspronkelijke titel behouden. DEZE DRIE bewezen dat de potentie van het spel Hellman's niet afkomstig van de gedurfde gay inhoud, maar eerder van de kracht waarmee hij in op de kracht van een leugen. De 1961 film, starring Audrey Hepburn en Shirley MacLaine (in de lesbische rol), is een schel en zware drama, dat deze drie is aangrijpend, meeslepend en intens gebracht.

Met de mogelijke uitzondering van George Cukor, geen directeur van de Gouden Eeuw van Hollywood was net zo bedreven als Wyler te brengen speelt op het scherm. Kijk naar zijn versies van Dodsworth (1936), DEAD END (1937), de kleine vossen (1941), en de erfgename (1949), onder vele anderen, die allemaal werk als model theatrale aanpassingen en puur filmische ervaringen.

De driehoeksverhouding in deze drie werd gedwongen tot steeds heteroseksuele als gevolg van de Production Code, maar de aanpassing voelt onbelangrijk als je kijkt naar de film uitmuntendheid in elke afdeling, met name in zijn prestaties. Miriam Hopkins (in de voormalige lesbische rol) en Merle Oberon, beide vaak grillig in hun algemene doeltreffendheid gedurende hun hele loopbaan, waren nooit beter in dramatische rollen dan hier als de beste vrienden die een school bij elkaar. Wanneer Joel McCrea binnenkomt, en beide vrouwen vallen voor hem (heel wijselijk), is in beweging zet een perceel van vernietiging ontwikkeld door duiveltje Bonita Granville, echt angstaanjagend als een monsterlijke student.

Eigen scenario Hellman's voor deze drie is prachtig vormgegeven, chillen in zijn emotionele wreedheden, maar ook zeer romantische en die van invloed. Verbluffend gefotografeerd door Gregg Toland, het is een van de mooiste films van 1936, maar het kreeg geen Beste Film Oscar nominatie. Met Hopkins en Oberon op hun best, en het onderschatte McCrea topping zowel vrouwen als de prestaties van deze drie is een van de mooiste verwezenlijkingen Wyler's. Dan is er de fenomenale ondersteunende cast: hartverscheurend Marcia Mae Jones; formidabele Margaret Hamilton, als de dienaar die krijgt om slap Granville; glorieuze Catharine Doucet als haatdragend actrice tante Hopkins ', en Alma Kruger zo groots, maar dwaze oma's Granville.

De film 1961 herstelde de lesbische hoek, maar die film speelt zo veel meer gedateerd en politiek incorrect dan deze drie doet. In 1936, Hopkins verlaat de film bepaald om verder te gaan en een nieuwe start te maken, in 1961, MacLaine pleegt zelfmoord op de wijze van menig zelfhaat homoseksuele karakter van de jaren 1960. Met de gift Wyler voor het handhaven van een lichte toon in de in-tussen scènes, waardoor een gevoel van het echte leven wordt geleefd, deze drie lijdt nooit uit de hardhandige kunstgreep van de 1961 film.

Voordat mijn boek Screen Savers werd gepubliceerd in 2007, hebben we besloten om tien van de essays te snijden, waardoor het boek ongeveer 40 films in plaats van 50. Een van de verwijderde stukken, of "verloren episodes," is over deze prachtige film. Op een dag zal dat essay het licht zien van de dag, en je kunt nog veel meer lezen over mijn gevoelens voor deze film, maar voor nu kunt u zoeken het uit. Geniet van de moeiteloze gaven van de prachtige McCrea, terwijl het besef dat Hopkins en Oberon waren beter dan je dacht dat ze waren.