Het tijdreizen in Portret van Jennie is van een geestelijke verscheidenheid, een onverklaarbare botsende van heden en verleden in de naam van een transcendente liefde die anders nooit. In Time after Time, reist door de tijd tot stand gebracht door de moeren en bouten van de wetenschap, in het bijzonder een helikopter-achtige machine die zonnestralen omzet in elektriciteit. Dit is de tijd te reizen als HG Wells voor ogen het in zijn roman The Time Machine (1895), en dat is geen toeval: Time after Time is een ingenieus, volwassen fantasy thriller die stelt Wells zelf in de machine van zijn verbeelding en stuurt hem denderen in de toekomst. Dat is een frisse, slimme concept van make-geloven, maar de film makers een stap verder gaan door het toevoegen van een andere historische figuur aan hun magische revisionisme: Jack the Ripper. Geschreven en geregisseerd door Nicholas Meyer (met een verhaal van Karl Alexander en Steve Hayes), Time after Time is slim en inventief, een talentvolle amalgaam van sociale satire, serial-killer verschrikkingen, offbeat romantiek, vis-out-of-water komedie, en historische vermoeden. Deze ambitieuze elementen stollen zo verstandig, en aannemelijk, dat de Time after Time suist door een geestige animatie gemaakt van gelijke delen charme, paniek, en lacht. En het doet dit allemaal met een minimum aan speciale effecten.

uittreksel van John DiLeo's
Screen Savers: 40 Opmerkelijke Movies In afwachting van Herontdekking
© 2008 Hansen Publishing Group. Alle rechten voorbehouden.