W tym samym dniu, że straciliśmy Jean Simmons, inny wykonawca ekran śmierci kogoś, kto był bardziej z nazwy niż gospodarstwa domowego Simmons. James Mitchell zmarł w 89, a jego nazwisko nie może być znany nawet tym, którzy obserwowali go przez dziesięciolecia w ciągu dnia serialu All My Children. Dla fanów mydlanych, był po prostu Palmer Cortlandt, począwszy od 1979 roku. Ale Mitchell był "imię" dla tych z nas, którzy się tańca i Broadwayu i filmów. On tańczył z American Ballet Theatre i był pierwszym Harry Beaton w oryginalnej broadwayowskiej produkcji Brigadoon w 1947 roku.

Mitchell był w Hollywood na końcową do tej muzycznej filmowego złotego wieku, a on zdążył pojawić się w dwóch filmach, które najbardziej muzyczne miłośników widziałem niezliczoną ilość razy. W bajecznym Fred Astaire classic wagon zespołu (1953), Mitchell gra Snooty choreograf, mentora, baleriny Cyd Charisse. Niestety, nie naprawdę tańczyć tu, tylko próby z dwóch gwiazd. W Oklahomie! Mitchell Sen Curly, ikony choreografia Dancing Agnieszka DeMille'a na jej pięknej baletu marzeń. Ale Mitchell najlepszy musical momentem w filmie jest w głęboko w moim sercu (1954), a właściwie jeden z najgorszych musicali MGM, filmie biograficznym o Sigmunda Romberga z przerażającej występ Jose Ferrer (jak Romberga). Ale film posiada duet taneczny w wykonaniu Mitchell i Cyd Charisse, na melodię "One Alone" z piosenki Desert. Prawdopodobnie Charisse najlepiej romantyczny taniec bez obu Astaire i Gene Kelly, jest sexy, hipnotyczny i wymagający fizycznie liczba i prawdziwą wizytówką dla talentu Mitchella, obecność i handsomesness ciemności. Kolejność powinna być classic (i prawdopodobnie będzie, jeśli nie uwięzieni w tym strasznego filmu).

Kiedy skończyłem pisać moją książkę wygaszaczy ekranu, który obejmuje czterdzieści niedocenionych filmów z 20. wieku, zauważyłem, że Mitchell po prostu stało się w trzech filmach, a nie jeden z nich muzycznej. Odder nadal był fakt, że nie uczynił wiele nie-muzyczne obrazy. Mitchell gra odmienne role pomocnicze w tym trio, wszystkie z MGM. W incydencie na granicy (1949), wspaniały noir Anthony'ego Manna dramat dokumentalny, Mitchell to meksykańska Robotnik rolny (z dobrym akcentem meksykańskim), dzieląc się silne stosunki z filmu gwiazdy, Ricardo Montalban, który odgrywa meksykańskiej tajnego agenta. Jeszcze lepiej jest zachodnia Doorway Manna Diabła (1950), głęboko poruszający film zawierający najlepsze osiągi Robert Taylor nigdy nie dał. Taylor gra Indian, podobnie jak Mitchell, w nie-win sytuacji zachód poruszających farmerzy i anty-indyjskich prawa gruntowego. Film opakowaniach dość cios i będzie kiedyś, w końcu, są uznawane za klasykę.

Trzeci film Mitchell w wygaszacze ekranu jest piękne Gwiazdy Jacques Tourneur jest w mojej koronie (1950), uczciwy heartwarmer o małomiasteczkowego amerykańskiego życia w drugiej połowie 19 wieku. Gwiazda jest wspaniała Joel McCrea w jego mocy, proste i łatwe i niezawodnie wiarygodne. Gra na zwykły mówienia proboszcza i Mitchell w swojej najlepszej roli, jest nowy lekarz w mieście (syn starego lekarza, który ma zostać wkrótce zmarła). Przez jakiś czas postać Mitchella, citified dżentelmenem, nie chce tkwić w tym nigdzie Burg. Dobre rzeczy się zdarzają (odnajduje miłość z nauczycielka Amanda Blake) i złe rzeczy przytrafiają (wybuch dur brzuszny). W sprzeczności z charakterem McCrea ds. wiele z filmu, Mitchell daje wyjątkowo doskonałe osiągi. Jego nawrócenie z Stuck-up outsidera zaangażowanego członek społeczności jest wyraźnie narysowana i wiarygodnie określone w czasie.

Tak więc, jeśli myślisz Mitchell tylko tego kolegę Laurey Marzeń podnoszącego, lub dzielenie się małym ekranie z Susan Lucci, potem nadszedł czas, aby sprawdzić jego czarno-białe trio wybitnych dramatów i dać mu z powodu jego jako solidny big- aktor na ekranie.