Wcześniej w tym tygodniu (22 czerwca) był w 40. rocznicę śmierci Judy Garland w wieku 47 lat. Była poszła prawie tak długo, jak żyła, ale chyba takich rzeczy nie wiele znaczenia, gdy jesteś nieśmiertelny. Pisałem o wielkiej Garland w dwóch poprzednich książek. Jej olśniewający występ w The Pirate (1948) był jednym z moich 100 Spektakle Wielkiej Film należy pamiętać, i Harvey Girls (1946) stał się jednym z pięciu pierwotnych musicali film, który pisałem w wygaszacze ekranu, ze szczególnym naciskiem na wspaniałej pracy Judy w roli, jaką był prototypem, z nieodparcie zabawny mix odwagi i braku bezpieczeństwa i stłumione pragnienia erotyczne-za jej pozostałych pojazdów w MGM. Na tym blogu, już o nazwie Everybody Sing (1938) mój ulubiony jej pre-Oz zdjęcia, i nikt nie potrzebuje żadnej pomocy ze mnie docierają do Meet Me in St Louis (1944) lub A Star Is Born ( 1954). Więc, co inne momenty Garland Należy przypomnieć o tej rocznicy?

Jak o niej wspaniałe interpretacje "ale nie dla mnie" i "Embraceable You" Girl Crazy (1943), lub przejmujący wniosła do "Friendly Star" w niedocenionych fotografii Lato (1950)? Wszystkie sceny koncert w I Could Go na Singing (1963) są jak najbardziej zbliżone do przechwytywania emocje bycia na "Judy at Carnegie Hall". Dzięki wrodzonej artyzm Garland, jej wokal "Szukaj Silver Lining" jest JBL kulminacyjnym nadęty Do Roll chmur (1946). Podobnie, zatrzymuje się przyjemnie straszne Dziewczyna Ziegfeld (1941) martwy w swoim utworów z prostotą i doskonałość jej wersję "Jestem Always Chasing Rainbows" renderowania jej współpracy gwiazd, Przesadnie grając Lana Turner i zombified Hedy Lamarr, niewiele więcej niż manekiny obok niej talent. I "How About You?" Z Mickey Rooney, z Babes on Broadway (1941), może być porywający duet najbardziej urokliwych i zrelaksowany wielu z nich wszystkich.

Tak więc, jeśli jest to w tygodniu, aby przypominać o Judy, jak byśmy kiedykolwiek potrzeba przypomnienia, nie jest tak bardzo do smaku. Wcinania