วันหยุดสุดสัปดาห์นี้เครื่องหมายสิ่งที่จะได้รับวันเกิด 100 ของทั้งสองที่ดีที่ยี่สิบศตวรรษที่นักแสดงภาพยนตร์เจมส์เมสัน (15 พฤษภาคม) และมาร์กาเร็ Sullavan (16 พฤษภาคม) แม้ว่าที่รักของแฟน ๆ ภาพยนตร์ศรัทธาดาวทั้งสองจะไม่จำเช่นกันที่พวกเขาสมควรที่จะโดยเฉพาะอย่างยิ่ง Sullavan ที่ไม่ได้ทำให้ภาพยนตร์เกือบมากที่สุดเท่าที่เมสัน เธอฆ่าตัวตายในปี 1960 ตอนอายุ 50; เมสันเสียชีวิตเมื่อ 75 ในปี 1984

หลังจากได้รับการโห่ร้องทั่วโลกว่าเป็นดาวของหนังระทึกขวัญคี่แครอลกก 's Out Man อังกฤษ (1947), เมสันเข้ามาในฮอลลีวู้ดและทันทีกลายเป็นหนึ่งในดาวชายหลากหลายมากขึ้นจากปี 1950 สามการแสดงและพระองค์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่พวกเขาจะ indisputably ที่ดีมีให้ใน 5 นิ้ว (1952), ดาวเกิด (1954), และโลลิต้า (1962) ถ้าคุณยังไม่เห็นทั้งสามคนนี้คุณต้องทำเช่นนั้นได้ทันที เมสันเป็นหนึ่งในนักแสดงผู้ที่ถูกเสมอเริ่มดีขึ้นเสมอท้าทายตัวเอง (แม้จะมีการปูนเม็ดจำนวนมากที่ทิ้งขยะผลงานของเขา)

สำหรับตัวอย่างของดีปลายอาชีพ Mason ตรวจสอบเขาออกแสดงในละครเรื่องห้องพิจารณาคดีซีดนีย์ Lumet ของคำตัดสินที่ดี (1982) ซึ่งในสิ่งที่เขาเล่นครั้งแรกจะปรากฏเป็นตัวละครที่สต็อก, ทนายความชั่วร้าย หรือเป็นที่รู้จักในฐานะ "เจ้าชายแห่งความมืด" ตัวละครของเขาเป็นทนายความแก้ต่างเก่งขึ้นกับฝ่ายแพ้พอลนิวแมน, รถพยาบาลนายพราน-ไถ่ถอนแสวงหา เมสันไปใต้กฎตายตัวให้วาดภาพที่น่าสนใจและบอบบางของความหยิ่งควบคุมอย่างไม่คบหาสมาคมและเลือดเย็นประกันในขณะที่ยังช่วยให้สำหรับ glimmers ของช่องโหว่ปรากฏแก่เรา แต่ไม่ถึงตัวละครอื่น ๆ ขณะที่ดีที่สุดของพระองค์มาในห้องพิจารณาคดีเมื่อเขาก็ตระหนักว่าเขาอาจสูญเสียกรณีที่ ในไม่กี่วินาทีเขาจะเขย่าชั่วขณะไข แต่แล้วเขากู้เช่นเดียวกับที่อย่างรวดเร็วอีกครั้ง imperceptibly กับผู้ที่อยู่รอบ ๆ เขา นี่คือสุดยอดความคิดบนหน้าจอชนิดของการทำหน้าที่ก็จะใช้เวลาหลายทศวรรษที่สมบูรณ์แบบ

มาร์กาเร็ Sullavan จำที่ดีที่สุดสำหรับการปรากฏตัวตรงข้ามกับเจมส์สจ๊วต (สี่เวลาร่วมดาว-) ในเอิร์นส์ Lubitsch การ์ตูนสมบัติของร้านค้ารอบมุม (1940) แต่ประสิทธิภาพ Sullavan ฉันชื่นชอบอยู่ในหนังตลกโรแมนติกวิลเลียม Wyler Fairy ดี ( 1935), ฟิล์มชนะ radiantly ที่มีความมหัศจรรย์เกิดขึ้นส่วนใหญ่มาจากเสน่ห์ของความอุดมสมบูรณ์ของ Sullavan, การ์ตูนความรู้และเสียงแหบแห้งของประณีตของเธอ มันเป็นหนึ่งในช่วงทศวรรษที่ 1930 คอเมดี้ที่ดี แต่ก็ยังห่างไกลมากเกินไป underappreciated

หนึ่งที่จะชมการก็คือภาพยนตร์เรื่องสุดท้าย Sullavan ของไม่มีเพลงเศร้าสำหรับฉัน (1950), มากแบบเก่า "ภาพของผู้หญิง." ถ้าไม่มีนักแสดงหญิงที่เป็นยับยั้งและอัจฉริยะในบทบาทนำภาพยนตร์ได้อย่างง่ายดายได้กลายเป็นที่ขี้แยและ บ้องแบ๊ว Sullavan เล่นแม่บ้านบนชั้นกลางที่ได้รู้ว่าเธอมีมะเร็งขั้ว แต่จะเก็บเป็นความลับแม้จากสามีของเธอ (Wendell Corey) (ชอบดาวที่ยิ่งใหญ่ใด ๆ ที่เธอไม่ยอมให้การวินิจฉัยของเธอยุ่งเกี่ยวกับการสูบบุหรี่ของเธอเหมือนปล่องไฟ.) เธซเนเธอเป็นโดยทุกคนรวมทั้งลูกสาวของนาตาลีวู้ดและตัดสินใจที่จะผูกขึ้นปลายหลวมทั้งหมดของเธอในเดือนที่เธอได้ทิ้งไว้แม้ การตั้งค่าการรักษาความปลอดภัยเกี่ยวกับการเปลี่ยน wifely ของเธอในรูปแบบของ Viveca Lindfors ทุกคนเป็นเพื่อ well-behaved และ Sullavan เป็นผู้กล้าหาญให้กับการเจ็บป่วยของเธอแม้ไม่เคยปรากฏจะเป็นอะไรมากกว่าเพียงธรรมดาน่าเบื่อหน่าย ภายในโลกสบู่ที่พล็อตมีอยู่แล้ว Sullavan หลีกเลี่ยงน้ำหนักบดของความทุกข์ทรมานและขุนนางเปลี่ยนในการปฏิบัติงานที่สง่างามและสง่างามมากขึ้นกว่าการย้ายวัสดุที่สมควรได้รับ Sullavan หมดอายุในส่วนของภาพที่น่าทึ่งของเธอและภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องหลายผ้าเช็ดหน้าของแท้ยืนเป็นบรรณาการสุดท้ายเพื่อศิลปะที่หายากและสวยงามของเธอ