ไม่ค่อยเห็น Bette Davis ละครพายุที่ศูนย์ (1956) มีหัวใจของมันในสถานที่ที่เหมาะสมดังนั้นจึงเป็นเรื่องโชคร้ายที่มันจะกลายเป็นเช่นภาพยนตร์หนักและไม่สง่างาม มันเป็นละคร 50s จืดชืดกำกับในแฟชั่นอุ้ยอ้ายยังพิถีพิถันโดยร่วมบทแดเนียล-Taradash เรื่องคือไม่น่าเชื่อ แต่เตือน ที่ดีอย่างไร้ความหวัง Bette เป็นของปลอมและประหม่าที่นี่จัดการให้เป็นทั้งถูกทำให้อ่อนลงและมีมารยาท chirpy เธอตัดสายการอ่านไม่ได้ช่วยให้เธอพูดกับทุกคนที่ชอบเธอครูโรงเรียนอนุบาลของพวกเขา ที่จริงเธอเป็น Extraordinaire บรรณารักษ์เช่นเดียวกับสงครามโลกครั้งที่หญิงม่าย สภาเมืองของเธอต้องการที่จะห้ามความฝันคอมมิวนิสต์จากชั้นวางของเธอและเธอปฏิเสธที่เกี่ยวกับหลักการ ยิงเธอจะกลายเป็นคนนอกคอก มันเป็นละครเรื่องล่าแม่มด, ภาพปัญหาที่เกิดจากซ้ายพิง ไม่มีก็จะช่วยโดยหนึ่งในการแสดงที่เลวร้ายที่สุดสำหรับเด็กที่คุณเคยจะมองเห็นในบทบาทสำคัญอื่น ๆ ฉันจะออกจากเขานิรนาม แต่เด็กไม่ว่าเขามีสิ่งที่ใหญ่โตของฉากที่ไม่ดีใหญ่ที่เขาประณาม Bette สาธารณชนนำไปสู่​​การตบของเธอและเขย่าเขา การพยายามที่จะตบและเขย่าประสิทธิภาพออกมาจากเขา?

ทุกอย่างจะอ่อนแอค่อนข้าง แต่มันก็กระนั้นรักษาเมื่อ TCM ฉายมันในตอนท้ายของปีที่ผ่านมา หลังจากที่ทั้งหมดก็คือสิ่งที่ภาพยนตร์เรื่อง Lost Bette Davis ฉันไม่จำมันเคยเป็นในทีวีมาก่อน ภาพตอนนี้มีความรู้สึกแคปซูลเวลาสำหรับเวลาที่มีไข้ Bette ยาวผ่านจุดที่จะถูกโยนเป็นคนธรรมดาที่ผู้หญิงที่สามารถผสมผสานเข้ามาในห้องหรือแม้กระทั่งเมือง เธอมีอาการไม่ดีในปีเดียวกันนั้นเป็นแม่บ้านบรองซ์ในกิจการรองรับ พายุที่ศูนย์เป็นชุดเดิมที่จะเป็นยานพาหนะที่คัมแบ็กสำหรับ Mary Pickford ตั้งแต่แมรี่ Pickford ไป Bette Davis! ไม่ก้าวกระโดดจริงๆเช่นเมื่อคุณพิจารณาเท่าใด Bette คล้ายรูปลักษณ์ Pickford เมื่อเธอเล่น Baby Jane ฮัดสันหกปีต่อมา