หนึ่งด้ายร่วมกันระหว่างร่มของ Cherbourg และที่สุดของฮอลลีวู้ดละครเพลงจากยุค 60s คือการใช้เสียงร้องขนานนามสำหรับผู้เล่นหลักของมัน ไม่มีดาวดนตรีที่นี่, แอสแตร์ยังไม่มีการสร้างความประหลาดเราก็ แต่ร่มของ Cherbourg ผิดปกติไม่จำเป็นต้องใช้จริงๆหนึ่ง ชิ้นเพื่อให้ใกล้ชิดว่าไม่มีหล่อคือขอให้ "ทำ" ในลักษณะพลังงานที่เราเชื่อมโยงกับละครเพลง; มีไม่มีร่องรอยของวงการบันเทิงได้ทุกที่ เสียงขนานนามเป็นสิ่งที่ดี แต่ unspectacular ถูกต้อง, การจับคู่ฟังขึ้นกับนักแสดงและตัวละครของพวกเขาสามัญ ริมฝีปาก synching จะประสบความสำเร็จดังนั้นไม่มีที่ติว่าการร้องเพลงดูเหมือนว่าเป็นอินทรีย์เป็นคำพูด ไม่มีใครแบ่งเป็นเพลงในภาพยนตร์เรื่องนี้เพราะพวกเขาไม่เคยทำอะไร แต่ร้องเพลง กับบทสนทนาร้องไม่มี "ตัวเลข" ที่จะพูดเป็น; ฟิล์มคือยั่งยืนเล่าเรื่อง musicalized โอเปร่าห้องในโรงภาพยนตร์ ในขณะที่คุณกลายเป็นดูดซึมเข้าสู่โลกนี้คุณเกือบจะลืมว่าทุกคนรวมทั้งบุรุษไปรษณีย์และ bartenders จะร้องเพลงมากกว่าพูด มีการเต้นรำยกเว้นสำหรับการเต้นรำสังคมไม่และพล็อตถูกเสิร์ฟเป็นหลักสบู่โอเปร่า ผลอาจจะได้รับอะไร แต่เลียนแบบ? สองเหตุผลสำคัญสำหรับความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเพลงที่สวยงามและ rapturously haunting Michel Legrand และจานสีสี Demy ของเสน่ห์ยั่วยวนและยังไม่เต็มอธิบายความมหัศจรรย์ที่ไม่ซ้ำกันในที่ทำงานที่นี่ อะไรที่ทำให้ร่มของ Cherbourg สงสัยมากกว่าหยาบคายเรียบง่ายที่สุดของมันคือ คนอาจจะร้องเพลงและพวกเขาอาจมีชีวิตอยู่ในโลกของสีแรงกล้า แต่เรื่องที่จะทำหน้าที่และกำกับหมดจดธรรมชาติและส่วนตัว การทำเลยเถิดน้อยจะทำลายภาพลวงตา; นักแสดงก็มีจะเป็น นี่คือดนตรีภายในผิดปกติอย่างใดอย่างหนึ่งในการที่น้ำพุสะท้อนอารมณ์โรแมนติกจากclichés ลักษณะการแสดงผลของ Demy อาจจะไม่จริง แต่แง่งอนของเขาช่วยเพิ่มเรื่องราวของมนุษย์เพียงได้รับการบอกรับทราบความรุนแรงของวิถีชีวิตปกติ (ที่อาศัยอยู่ใน Cherbourg อนุญาตให้เขาทาสีอาคารของพวกเขาเพื่อให้เหมาะกับวิสัยทัศน์ของเขา.) สี, เพลง, ร้องเพลง, และ camerawork ลอยตัวประเทืองความรู้สึกที่แสดงออก naturalistically โดยโยนและความบริสุทธิ์ของพื้นที่การแสดงภาพยนตร์ของเครื่องประดับเพ้อฝัน โครงสร้างทุกร้องเพลงประกอบประโยชน์จาก obliterating เหล่านั้นอาจมีการเปลี่ยนผ่านที่น่าอึดอัดใจพูดลงในการร้องเพลงในละครเพลงที่สามารถกระตุ้น titters

ตัดตอนมาจากจอห์น Dileo ของ
สกรีนเซฟเวอร์: 40 ภาพยนตร์ที่โดดเด่นรอการค้นพบอีก
© 2008 กลุ่มแฮนเซนประกาศ สงวนลิขสิทธิ์